De Hel van Kasterlee 23/12/2012

De Hel van Kasterlee 23/12/2012

Even een woordje vooraf :

Zoals meestal met mijn lange duuruitdagingen beslis ik op een zot moment om deel te nemen aan de hel.
Ik mountainbike echt niet graag en ik haat winterse toestanden, dus over een uitdaging gesproken.
De wedstrijd is niet moeilijk, je moet gewoon 15km lopen(1ronde), 105km met je MTB dansen in de modder (5 rondes) en dan terug 30km lopen (2 rondes).
Voor het lopen maak ik me geen zorgen, heb wel al andere zotte dingen gedaan zonder training.

Mijn trainingen waren heel goed :p , omdat ik al een hele tijd niet gelopen had nog snel vorige week de marathon in Spijkernisse gelopen in 3u27′ , mijn benen voelden er ondanks geen looptrainingen niet veel van.
Fietstrainingen bestonden vooral uit uurtjes op de spinningfiets :p , ideaal toch voor een mountainbikeduathlon ?
Ho, ik vergeet wel te zeggen dat ik dit jaar toch wel een keer of 5 ben gaan mountainbiken, dan wel met droog weer en op super makkelijke parcours.

We zijn er dus helemaal klaar voor…
Donderdag 22/12 slaat het noodlot toe, een slapeloze zweetnacht en benen van elastiek.
Ik stond recht en moest terug gaan zitten, zo zwak in de benen.
Ook Vrijdagavond bleef ik koortsig en met momenten zakte ik zo goed als door de benen.
Op zaterdag ging het dan iets beter en besliste ik om toch deel te nemen en zien hoever we komen.

De wedstrijd zelf:

Vanmorgen om 4u45′ ging de wekker, ik poef snel wat soldatenkoeken door mijn keel en maak me klaar om te vertrekken.
Gust zal vandaag mijn coach zijn, super bedankt Gust dat je dit wou doen ! Een coach was echt wel nodig bij zo’n gekke dingen.
We spreken af aan …. ja waar konden we voor de hel beter afspreken dan aan de Duvel ?
Om 05’45 vertrekken we, Gust zijn stiptheid is steeds als een Zwitsers horloge, vandaag is hij echt mijn held.

Ter plaatse even uitzoeken hoe dat hier in zijn werk gaat en hoeveel rondjes we moeten fietsen.
De speaker roept af dat we de laatste fietsronde moeten aanvangen voor 15u30′
Al snel is het 8u00′ en mogen we vertrekken.

De temperatuur is aangenaam maar de aanhoudende regen heeft het parcours veranderd in een echte hel. Ook tijdens onze start valt er heel wat regen uit de hemel.
De meeste deelnemers zijn wat te warm gekleed, net zoals ik.

Het loopt heel heel relax en de kilometers gaan snel en makkelijk voorbij.
Ondertussen stopt het zelfs af en toe met regenen. Leuk gezelschap en met een paar man grappen we wat.
Na 1u20′ ongeveer komen we aan de sporthal voor de eerste wissel., het lijkt of ik niet gelopen heb, top ben ik misschien niet maar echt ziek dan toch ook niet meer!

En we gaan der is aan beginnen, de eerste helling lijkt mij wat te hoog voor een leek en ik begin mijn ronde al stappend :p
Op een forum had ik gelezen dat die mannen minder dan 2bar in hun banden blazen…
da lijkt mij weinig maar besloot vanmorgen om dat ook eens te proberen, ik steek daar meestal 3bar in… dus nu, 1,7 bar vanvoor en 1,9 bar vanachter, da lijkt mij vrij professioneel.

De eerste stukken in de bossen zijn wat op en af en draaien en keren, hier en daar springt een boomwortel uit waar ik zo bang van ben… de bandendruk lijkt te werken en als een stukje van een taart (peace of cake) blijft den deze overal mooi recht.
Nu is mountainbike simpel, gewoon stuur losjes laten en uw voorste band sporen laten zoeken en voor de rest stoempen. 🙂

Elke kilometer is mooi met een plaatje aangegeven, we zijn vertrokken voor hopelijk 5 rondjes van 21km.
Het parcours is echt grappig, door al die regen zijn er zoveel plassen, ik maak er niet veel woorden aan vuil, op sommige plaatsen kon ge er net naast maar ook daar wou ik wel eens weten wat er onder die plassen zat, sommige plassen waren maar 10cm diep en kon ik snel door…
…een andere plas was dan iets dieper, haha, deze was echt makkelijk te ontwijken en ik los er door, het water kwam net niet aan mijn bovenbuis en een reactie van de biker achter mij ” da was precies nen diepe” .
Het valt me op dat duursporters meestal een leuke mentaliteit hebben.

Een beetje verder wou ik ook eens voelen hoe het is om in zo’n plas te gaan liggen…wel dat voelt koud en is niet voor herhaling vatbaar. Ook de modder smaakt niet lekker.
Het decor is hier waarschijnlijk wel mooi maar als ge daar oog voor hebt dan is de valkans heel groot.

Over vallen gesproken… ik zag in de verte een houten brugje waar je zo een 20cm moest opspringen… even kijken of zo een ding wil springen met mij er op… euh, nee dus…
baf, met mijn smikkel op da hout, ik hoor iets kraken en weet dat het niet dat hout is.
Lap, mijn voorste tand afgebroken… net nu ik een tandje wou bijsteken ben ek er ene kwijt…

Alé Paul, positief blijven, zo krijgen we meer zuurstof met dat gat, alleen niet meer lachen naar de fotografen.
De kilometers gaan tergend traag, en niet alleen omdat het parcours zo zwaar is maar ook omdat die verdomde schijfremmen weer slepen van het kan niet meer… wat heb ik hier al op gevloekt, nooit koop ik nog schijfremmen. Het heeft het gevoel van 280watt te trappen op de spinningfiets.

Door al die zever speelt eigenlijk dikwijls de gedachte om na de eerste ronde al binnen te rijden en nog wat te genieten van de rest van de zondag.
Maar mijn tijd bleek voldoende om binnen de tijdslimiet te komen, en die gedachte om te stoppen verdween hoe langer de race verder en verder. Gust roept me hoelang ik er over deed en zo kon ik onderweg wat doseren en indelen, voor zover dat mogelijk is.

Stoempen stoempen stoempen maar ondanks die slepende remmen zitten de benen wel goed, op stukken waar de remmen eens niet slepen gaat het plots 10km/u sneller.

Op sommige plaatsen hoor je mij luidop zeggen ” hoe zijt ge hier nu weer recht gebleven?”
We moeten ergens door een maisveld en daar moet iedereen van de fiets, heel het veld is een modderpoel waar je lekker tot boven de enkels wegzakt, de fiets vooruit duwen is soms heel zwaar omdat de modder zowat overal plakt… gezellig toch?
De-hel-van-Kasterlee1

Deze wegen zoals op de foto waren heel normaal, zo kregen we kilometers voor de wielen.

Elke ronde eet ik een banaantje en drink 600ml sportdrank, iets te weinig i know.
De tweede ronde is iets trager volgens Gust maar bijna dezelfde tijd, dat stelde me gerust maar later bleek dat Gust me een leugentje om bestwil vertelde om me te motiveren, ik reed 15 minuten trager.
Ik natuurlijk beginnen rekenen en zelfs met wat verval moest het lukken de laatste ronde nog te mogen rijden.
Wel moeilijk rekenen want een fietscomputerke heb ik niet.

Misschien ben ik een beetje te relax want op een meer berijdbaar stukje zet ik me even op kant om mijn fiets wat proper te maken, die slepende remmen werken op mijn zenuwen maar lang zou het niet meer duren want na 70km waren ze op :p Weeral nieuwe remblokken op 1 wedstrijd opgekregen…

Ook diezelfde ronde maak ik wat tijd om op mijn gsm te kijken naar berichtjes en er ook enkele te sturen.
En weer verder, het einde van de 3de ronde zit er 63km op en blijkt dat mijn verval groter is , damn, misrekend , die voorlaatste ronde gaat nog spannen… ik heb 1u35′ om deze te doen en zal dus nergens meer moeten aarzelen..
Het parcours ligt er natuurlijk elke ronde wat slechter bij en van sneller rijden komt niet veel in huis, al zit er nog altijd voldoende kracht in de benen om het tempo aan te houden.

Tot ineens een regenbui om u tegen te zeggen… het valt met bakken uit de hemel en samen met een biker of 5 zitten we net op een stuk waar we eerst vlot konden rijden maar nu….
…het water veranderd in een mum van tijd het stuk in een onberijdbaar ding… iedereen van de fiets en wandelen. Das eens leuk maar niet als men in tijdnood zit…
Ook de rest van het parcours is plots veel harder

Damn damn, ik voel de bui al hangen… na 84km en nog één ronde te gaan… ik kom net iets meer dan 2 minuten te laat om nog de laatste ronde te mogen rijden, ze halen me onverbiddelijk uit mijn strijd….damn damn damn, en de benen zijn nog goed genoeg en ik keek zo uit naar die laatste 30km lopen, djudedjudedju.
7u32′ gesport en dan zo dom moeten stoppen.

Als ik dan achteraf bekijk, de wissel heel relax gedaan, daar kon makkelijk 2 minuten af, ook smsjes sturen kon na de race en mijn fiets kuisen haalde niet veel uit, in totaal zeker 5 heel makkelijke minuten laten liggen, op een wel hele domme manier, damn nog een keer.
Die slepende remmen hebben me zeker 10 minuten per ronde gekost maar daar gaan we niet over zagen.

Het mountainbiken was dik tegen mijn zin maar eens die laatste ronde in zicht en dat het lopen dichter komt … ik had nooit opgegeven.
Ik wou het zo graag voor mijn supporters, al die mensen die het mij gunden, die wisten dat het kon… diepe ontgoocheling.
Achteraf bleek dat de helft van de deelnemers niet zijn aangekomen…

Maar hey how, ik ben niet van plan deze hel nog eens te doen, het was een éénmalig probeersel. Er komen in 2013 nog enkele zotte dingen met als hoogtepunt de 428km fietsen op 24uur , dat zal meer mijn ding zijn, watch me.

Gust vriend, bedankt om uw dag hiervoor op te offeren !
T’was weer een heel avontuur en heel mijn huis vol modder en rommel…
Gelukkig kon de tandarts mij nog van een nieuwe tand voorzien en is de hel nu al volledig achter de kiezen…

Op naar de volgende !

PS misschien moet ek volgend jaar toch wel is proberen met gewone remmen en iets meer trainen :p

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

10 reacties op De Hel van Kasterlee 23/12/2012

  1. Een geweldige quote: ” de hel is nu al volledig achter de kiezen!” Goed gesproken! Knap verslag, knap gelopen en knap gemountainbiked! Als ik heel eerlijk ben, denk ik dat de hel volgend jaar toch een ferm revancheke mag verwachten van de krak uit Steenhuffel 🙂

    • Hai Sandy, ben heel blij dat je zelf motivatie gehaald hebt uit sommige verhaaltjes,
      da geeft me moed om zelf er mee door te gaan, ge hebt de juiste spirit en gaat snel uw 42 doel bereiken :p
      Luister naar uw lichaam en never give up !

  2. truffel zegt:

    Hoedje … euh kerstmuts voor je af! Je moet het maar doen, he!!

  3. Jawadde, straffen toebak. Inderdaad een hele ontgoocheling dat je 2 minuten te kort kwam, zeker omdat je die eigenlijk wel had kunnen hebben. Maar hey Paul, 7,5u sporten is al maf veel dus mijn respect heb je sowieso. Maar zeg eens: hoe eet je banaan met een tand weg? 😉

  4. Dirk Vanden Breede zegt:

    Al goed dat je het sportief aanpakt, ik zelf heb hem uitgedaan in 12H30. Het was echt wel de hel, en tijdens het fietsen was timing inderdaad van heel groot belang. Volgende keer succes, want aankomen in die sporthal is echt wel kicken.

  5. ludo s zegt:

    dag Paul,
    dieje biker achter u die zei: ‘da was precies nen diepe’ dat was ik! en t was inderdaad nen diepe…
    ben je inderdaad een paar keer tegengekomen, ook samen blijkbaar in de stortbui, maar wat opviel was dat jij vrij relax fietste. spijtig dat je het op enkele minuten gemist hebt..want binnenkomen is echt wel kicken(neem het aan : ik deed het dit jaar voor de 10de keer en het went niet..). en ook: dit jaar was echt wel de zwaarste ooit, dus volgend jaar zeker niet treuzelen!!grts ludo

    • Hey Ludo, proficiat en al de 10de keer …. mijn relax fietsen zal er mee te maken hebben dat ik teveel probeerde te doseren met die 30km lopen in mijn hoofd.
      Het parcours zelf vond ik wel zwaar maar liever dat dan ijs voor mij.
      Da maisveld was eigenlijk ook wel kicken…
      Alé , volgend jaar dan misschien toch een revancheke… 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s