Vélomédiane Claudy Criquielion 25 augustus 2012

Vélomédiane Claudy Criquielion 25 augustus 2012

Even een korte terugblik :

Lieve Govaerts was de persoon die mijn fietsvlam deed aanwakkeren..
Na een kort gesprek iets meer dan een maand geleden kreeg ze mij zo gek om de Vélomediane te rijden… een loodzware tocht in de Ardennen met 21 zware beklimmingen en 170km in totaal, goed voor 3300 hoogtemeters.

Het enige probleem was dat ik nog geen fiets had, daarvoor ben ik Robin de Bie heel heel dankbaar. Toen hij wist dat ik wou fietsen heeft hij me heel hard geholpen de juiste fiets te kiezen, eigenlijk heeft hij de fiets gewoon gekozen en ik hem besteld.

Via internet gaat het snel en iets later stond mijn fiets aan de deur.
Fietsschoenen had ik al snel in de solden gekocht en wat accessoires.

Exact een maand tijd nu om te leren fietsen en klaar te staan voor de ‘criq’.
Het lijkt onmogelijk en velen geloofden daar niet in, mensen die hem al deden zeiden dat ik hem zeker niet ging uitrijden.

Maar dan zijn er vrienden om u bij te staan, geen namen ik zou er teveel vergeten, een klein smsje was soms voldoende.
Ook dank aan de mannen en vrouw van de fitness Vitality in Londerzeel, ze hebben me een maand lang motivatie gegeven.
Stef Storme en Robin de Bie hebben hun fietservaringen met mij gedeeld.

Mijn trainingen staan verder op de blog maar we lieten er geen gras over groeien, keihard alles uit mijn lijf gehaald.
De eerste training met Wouter langst de vaart moest ik nog lossen als hij boven de 30km/u reed… en 50km vlak parcours was al loodzwaar.
Daarna voelde ik om de twee dagen mijn benen sterker en sterker worden.

Vanmorgen was het dan zover, zenuwen van het kan niet meer, dit is nieuw voor mij. Nog een motiverende sms van Deborah, merci Deeke, vrijdagavond feest in de fitness!
Met een groot pak staan we te wachten in de startzone, nog 40 minuten… er gaat veel door mijn hoofd… hoe zijn de benen ? Rijden we dit uit? Blijft het droog?
Gelukkig zijn er twee mannen die me nog wat laatste tips geven en me wat stress afnemen.

Hier onder staan de tijden die je moet rijden om Brons, Zilver of Goud te halen. Goud is voor mij nog onmogelijk maar zilver zit al van vorige maand in mijn hoofd, niemand weet het maar daar gaan we voor ! Onder de 7u35′

Er staat heel veel wind maar het is droog, geweldig. En we mogen gaan.
Beetje hectisch in begin door de vele deelnemers maar we komen de eerste 500m goed door.

We mogen al van de start aan een klim beginnen van 2,8km aan 5,4%.
Aw, wat is dat, mijn slechtste benen deze maand zijn net vandaag.
Dju dju, het loopt echt niet goed.

Nog geen km verder zie ik dat mijn computertje ook niet werk, verdorie wat is dat hier, nu al op kant om er wat aan te prutsen en terug weg, hij werkt nog niet, pas boven op de klim wil het ding terug werken.

Traag rij ik niet maar het gaat echt moeizaam..als da maar goed komt.
Ik probeer in groepjes te draaien maar moet ze telkens lossen, het gaat altijd te snel, dan maar alleen tegen de wind beuken.
Ondanks de mindere benen zit de ademhaling wel super, elke klim kom ik rustig boven waar anderen al puffen, en na enkele klimmetjes is mijn tempo even hoog als de meesten.

In de afdalingen leef ik me uit, kan het echt niet laten om telkens bij te trappen.
Na 50km draait het iets beter en gelukkig want net dan komt de mur de Vélomediane, de gevreesde helling voor velen… 1,8km aan 8,8% gemiddelde en het begin is wel heel steil.
Toch gaat deze even vlot als de hellingen van 5%, hier gaan er veel dood terwijl ik pas begin te leven.

Er is zelfs tijd om te genieten van het landschap, maar ook niet te veel, we moeten geconcentreerd blijven want het is snel gebeurd.
Er is net een goed groepje maar bergop zijn ze iets sterker, in de afdaling kom ik er dan terug bij maar we zitten juist op een stuk waar de ene helling de andere opvolgt, pech en weer alleen beuken.

De eerste bevoorrading komt als geroepen, ergens rond de 60km, water geef me water… ook een banaantje doet deugd.
Ik probeer geen tijd te verliezen, om geen kou te krijgen en omdat zilver nog mogelijk is.

Na 67km deze cols die elkaar gewoon opvolgen,
10. Côte de Gohette ( 1,0 km. – 11,3 % )
11. Côte du Parc à gibier ( 0,3 km. – 15,2 %)
12. Col de Haussire ( partie ) ( 1,3 km. – 11,0 %)
13. Côte de Samrée ( partie ) ( 3,7 km. – 4,0 %)
Aan de col de Haussire nemen ze de tijd op, ik doe er 21’40” over, een gemiddelde van 11,22km.
Waar ze juist meten weet ik niet maar de meting is over een afstand van 4,05km. klimmen.

We krijgen nog een heel pak beklimmingen en naargelang de kilometers volgen zijn de benen steeds beter.
132km is de tweede bevoorrading, ook deze weer redelijk snel en weg.

Vanaf daar is het goed gevoel in de benen, man wat komt er ineens een kracht. Ik vlam naar beneden, een groep van 8 man voorbij.
Als we rechts draaien is het op en af en keiharde wind op kop.
Die groep zet hem in mijn wiel en ik reed zo hard dat niemand kon overnemen.

1 keer is er iemand die ook wat kopwerk wou doen maar al snel ben ik weer op kop.
Dit is echt zalig, tegen de wind 33km/u en al die mannen uw wiel proberen houden.
Een lange afdaling gevolgd door een lange bergop, weer de wind op kop, heel die groep blijft gewoon in een sliert achter mij…ik ben zo gelukkig, daarvoor hebben we getraind!

Dan komt er een km of 5 naast de grote baan, ik beuk door en rij tegen 38km/u tot aan de voet van de cote de beffe.
Daar komen de mannen me één voor één voorbij.
” hey, bedankt hé man om zo te sleuren”, de volgende ” man dat ging snoeihard, was echt afzien in uw wiel” , leuk dat ze zo dankbaar zijn.
13,5km op kop gereden… zijn we weer niet te gek bezig ?

De cote de Beffe kennen we ondertussen, we reden er vorige week genoeg op. Nu is hij wel iets zwaarder met al die kilometers in de benen.
Een blik op het computertje zegt me dat zilver nog haalbaar is.
Mijn rug begint wel goed pijn te doen van al dat klimmen, ook de voeten die branden van het kan niet meer, man wat doet dat pijn.. maar stoppen om de schoenen uit te doen is nu geen optie.

We bijten door, na de cote de beffe gaat het nog een lang stuk omhoog, het beste is er nu wel af maar enkele klimmetjes verder mogen we 8km afdalen tot in La Roche.
Raak ik in de afdaling nog wat aan de praat met een Nederlander die het niet goed kan geloven dat ik nog maar een maand fiets, tja, we zullen wel de enige zijn hier.

Dan de aankomst, man wat een ontlading, ik ben zo gelukkig zo voldaan, het is niet te beschrijven… nog een kerel die me had zien rijden en waar we even een gesprek mee hadden kwam me feliciteren…

De tijd ? Ik kan het zelf bijna niet geloven, 6u59’35” en dat is goed voor zilver ! Super super fier.
We hebben de 170km uitgereden, een gemiddelde van 24,31km/u.
Hieronder mijn diploma:

Jullie gaan me gek verklaren maar daarna gingen de joggingschoenen aan en even uitlopen !? Lieve ziet mij joggen en roept om mee te gaan eten.
Honger is er niet maar eentje drinken kan wel,
Samen met de toffe bende van de Triathlon Tienen Club sluiten we deze dag af.
Terug naar de auto lopen en snel naar huis.

I did it, als je ergens in gelooft is niets onmogelijk vrienden.
Never give up.

Oja, mijn snelheidsrecord is er ook weer aan, 68,49km/u.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

21 reacties op Vélomédiane Claudy Criquielion 25 augustus 2012

  1. amai, chapeau, geweldig, wat kan ik nog meer zeggen !!!!!

  2. cremke zegt:

    Proficiat, gewoon mee doen om hem uit te doen was niks voor Polleke hè. Dat hij voor zilver zou gaan is geen verrassing. Dubbel en dik verdient, ge hebt de benen van nature!

  3. gino tuyttens zegt:

    proficiat paul!!! respect voor zulk een stunt!!!

  4. Els Van der Kaa zegt:

    Superprestatie na een goeie maand trainen, proficiat Paul, ge zijt ne krak !!

  5. van den eynde marc zegt:

    Knappe prestatie, eerlijk gezegd had ik ervoor gevreesd gezien de zware omstandigheden (wind) maar wellicht heb je heel veel talent, dus hopelijk tot volgend jaar voor goud
    een van twee tipgevers voor de start

  6. Tinne zegt:

    LOL… superverhaal!!! In La Roche deed ik eerder dit jaar de 111 triatlon. 100km fietsen (3 toeren) dus kan het me een beetje voorstellen. Proficiat Paul….STERK!

  7. begrijp één ding niet goed.Je zegt aan de col de Haussire nemen ze je tijd op en je deed er 21 min over.Welke afstand bedoel je dan, dat is me niet echt duidelijk in je verslag?

    • Ja ik begrijp het ook ni goed hoe ze dat opmeten, we hebben daar enkele cols na elkaar gedaan en een deel van de Haussire of zo, eigenlijk was het een klim van 4,05km die gemeten werd en waar ik 21minuten over deed. (de eerste deed daar 13 minuten op).

  8. Beste Paul,
    Ik maak een diepe buiging voor je.
    Bravo.
    Groet, Sandra

  9. Chris Reveraert zegt:

    Sterke prestatie, je moet het toch maar doen na amper 1 maand fietsen. Doseren is de boodschap en blijven geloven in eigen kunnen, volgend jaar proberen voor goud te gaan !!
    Schoonbroer Marc van den Eynde

    • Bedankt Chris, hoe was het met jullie eigenlijk ?

      • Chris Reveraert zegt:

        Voor ons beiden goed Paul, Ikzelf deed het in 06u14 en Marc zelfs in 05u43 ( beiden goud ). Het was een leuke ervaring, hopelijk komen we elkaar volgend jaar terug tegen !!

        • Super!!! Volgend jaar zonder ongelukken terug. En nu weet ik waarom er nooit ene groep was om mee te rijden, in begin ging het zo slecht dat ik al de goede groepen van mijn tempo moest laten gaan, na 130km was het gevoel bij mij beter maar dan was ik de betere onder de mannen die daar nog reden.
          Volgend jaar beter getraind en sneller starten en gaan voor dat goud zwijn :p Moest het tegen dan ‘heel goed’ gaan, wie weet, dan zorg ik voor iemand die me langst de kant kan bevoorraden, maar dat is als, als..
          Tot ergens ten velde.

  10. Je bent een enorm voorbeeld voor velen van ons. Als je iets wil, moet je er in geloven en dan kan alles (of toch heel veel). Dat geldt in de sport, maar ook in het dagelijkse leven. Heel, héél chique gedaan, Paul. Je inspireert me!

    • Dat doet me plezier Sandy, jullie inspireren mij en ik jullie, samen realiseren we buitengewone prestaties en dat nemen we mee in het dagelijks leven.
      Geniet van de sport en relativeer als het wat minder gaat, doe de dingen die je graag doet nu en droom niet van volgend jaar want dan zal je weer dromen van het jaar nadien 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s